Batterij, UPS of aggregaat: wat is het verschil?

Een UPS is bedoeld om apparatuur zonder merkbare onderbreking door te laten lopen. Dat maakt hem geschikt voor servers, besturingskasten en andere apparatuur die niet zomaar mag uitvallen.

De overbruggingsduur is doorgaans beperkt: vaak genoeg om systemen netjes af te sluiten of om een andere voorziening te laten aanslaan, niet om uren productie te overbruggen.

Een aggregaat kan langdurig vermogen leveren zolang er brandstof is. Voor situaties waarin je uren of dagen door moet kunnen, is dat een logische keuze.

Daar staat tegenover dat een aggregaat brandstof, opstarttijd en periodiek testen vraagt, en dat hij buiten storingen niets bijdraagt aan je energiekosten.

Een batterij kan zonder dieselbrandstof onderdeel zijn van een noodstroomvoorziening, en wordt buiten storingen ook gebruikt voor het beperken van verbruikspieken of het verhogen van je eigen verbruik.

Of de batterij bij netuitval kan doorleveren, hangt af van de opzet: daarvoor is eilandbedrijf nodig. En de overbruggingsduur wordt begrensd door de capaciteit die je als noodreserve beschikbaar houdt.

In veel bedrijven ligt de beste oplossing niet bij één van de drie, maar in een combinatie. Een UPS vangt de eerste seconden op voor kritische elektronica, terwijl een batterij of aggregaat de langere overbrugging verzorgt.

Welke combinatie past, volgt uit het benodigde vermogen, de gewenste overbruggingsduur en de vraag hoeveel onderbreking je processen aankunnen.

We beginnen bij de kritische processen en hun eisen, en pas daarna bij de techniek. Zo voorkom je dat je een oplossing koopt die te zwaar of te licht is voor wat je werkelijk nodig hebt.

Bij een batterij wegen we bovendien mee wat het systeem buiten storingen doet, omdat dat meestal bepalend is voor de businesscase.